را و زائيده نشده و نمىباشد و نبوده مر او را مانند و همسر هيچ كس و همچنين است خداى كه پرورندهء ماست و كافى است ما را خداى . و نيكو وكيل است او و قوىتر مددكارى است [ به درستى كه او قوى است ] . 5 - حرز دو امام بزرگوار حضرت امام حسن و حضرت امام حسين عليهما السّلام روايت نموده شيخ علىّ بن عبد الصّمد ، از شيخ فقيه جدّ خود علىّ بن حسن [ حسين خ . ل . ] بن عبد الصّمد تميمى كه خبر داده به من والدم ابو الحسن فقيه كه حديث نموده به ما ابو القاسم علىّ بن محمّد بن معادى [ معاذى خ . ل . ] كه محله‌اى است در نيشابور كه منسوب بوده است به معاد بن مسلم و او نقل نموده از ابو جعفر محمّد بن على كه حكايت نمود به ما محمّد بن حسن بن احمد بن وليد ، از محمّد بن حسن ، از احمد بن عبد اللَّه برقى ، از قاسم بن يحيى بن حسن بن راشد ، از جدّ خود ابى بصير و محمّد بن مسلم و اين هر دو گفتند كه : حديث فرمودند به ما حضرت امام جعفر بن محمّد الصّادق از پدر خود و همچنين از پدران خود ، از حضرت امير المؤمنين علىّ بن ابى طالب عليهم السّلام كه فرمودند : حضرت پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم تعويذ نمودند حضرت امام حسن و امام حسين عليهما السّلام را به اين عوذه و امر فرمودند به همهء اصحاب كه ايشان نيز مداومت به خواندن اين دعا نمايند و دعا اين است : ابتدا مىكنم به نام خداى بخشندهء مهربان پناه مىفرمايم نفس خودم را و ملّتم را و منسوبانم را و مالم را و فرزندانم را و عاقبتهاى كارم را و آنچه داده است به من پروردگار من و عطا نموده به قوّت خداى تعالى و بزرگى خدا و عظمت خدا و پادشاهى خدا و شفقت خدا و مهربانى خدا و آمرزش خدا و قوّت خدا و توانائى خدا و به نعمتهاى خدا و به خالق بودن خدا و به ركنهاى « 1 » خدا و به جامع بودن « 2 » خدا مر همهء صفات كمال را و به پيغمبر خدا كه شفقت خدا باد بر آن حضرت و بر آل او و درود . و به توانائى خدا بر هر چيزى كه خدا خواهد از آزار رسانيدن گزنده‌اى كه نكشد و گزنده‌اى كه تلف نمايد و از آزار نمودن جنّ و انس و از شرّ چيزى كه حركت نمايد در

--> ( 1 ) مراد از اركان خداى تعالى صفتهاى ثبوتيّهء كماليّه است كه عمده و منشأ ساير صفات است ، و مىتواند بود كه مراد انبيا و اوصيا و ائمّه باشد كه همگى اركان دين خدايند ، و محتمل است كه ركن به معنى عزّت و قوّت باشد . و اللَّه يعلم ( 2 ) پوشيده نماند كه اوّلا پناه به خصوص هر يك از صفات الهى برده و شمردن همگى از صفات خدا متعذّر بود ، لهذا پناه به صفتى برده كه آن مشتمل بر همهء صفات باشد كه عبارت از جامع بودن خدا باشد مر جميع صفات كمال را ، و احتمال دارد كه مراد از جمع خدا جمع نمودن مر اسباب وجود و اسباب كارهاى خير مخلوقات باشد ، يا اين كه مراد جمع نمودن خداست مر همهء خلايق را در روز حساب ، يا آن كه مراد جمع نمودن خداست ما بين اشيا كه مثل باشند يا ضد باشند با يك ديگر ، و معنى اوّل ادقّ و انسب است . و اللَّه يعلم